Konsylium24

Problemy prawno-etyczne w gabinecie pediatry "orzecznika"

Zazwyczaj przychylam się na próśb pacjentów i nie staję na drodze do ich szczęścia, a im dłużej pracuję, tym więcej we mnie łagodności i wyrozumiałości. Jednak wszystko ma swoje granice, szczególnie naciągania i wtedy zaczyna się zwykłe oszustwo. Chodzi o zaświadczenia do orzeczenia niepełnosprawności i zaświadczenia do orzeczenia potrzeby indywidualnego nauczania. W pierwszym przypadku problem jest łatwiejszy, bo komisja jest w stanie zweryfikować dokumentację medyczną i raczej pacjent nawet jak przejdzie pomyślnie u mnie wypełnienie wniosku, to komisja i tak opiera się na racjonalnych przesłankach i robi, co trzeba. Natomiast orzeczenia o potrzebie indywidualnego nauczania to ostatnio u mnie istna plaga. Nie wiem, o co chodzi, ale poradnie psychologiczno-pedagogiczne takie epistoły piszą po 3-4 strony, że głowa mała. Kończę czytanie (po którym powinnam nabrać głębokiego przekonania, że takie nauczanie jest po prostu nieodzowne), głęboki oddech- a gdzie dokumentacja medyczna na okoliczność stwierdzonych zaburzeń? Dziecko 11 lat, miało indywidualne nauczanie od 2 lat, czytam że ma zaburzenia hiperkinetyczne, upośledzenie umysłowe w stopniu lekkim, tiki, "rozległe i głębokie deficyty funkcji percepcyjno-motorycznych" (cokolwiek autor miał na myśli
Treść została skrócona. Zaloguj się, aby zobaczyć pełną treść.
Komentarze (15)