Konsylium24

Powidoki pokowidowe.

25 maja 2026, 15:189
Z pejsa Dr n. med. Zbigniew Martyka · Szanowni Państwo! Chciałbym poinformować Państwa o ważnym rozstrzygnięciu w jednej z prowadzonych przeciwko mnie spraw dyscyplinarnych. Naczelny Sąd Lekarski uchylił orzeczenie Okręgowego Sądu Lekarskiego w Poznaniu i umorzył postępowanie w sprawie dotyczącej rzekomego publicznego rozpowszechniania informacji niezgodnych z aktualną wiedzą medyczną. Chodziło o podpisanie przeze mnie dwóch dokumentów z 2020 roku: Listu otwartego polskich lekarzy, naukowców i pracowników służby zdrowia do polskich władz oraz mediów, a także Drugiego Apelu naukowców i lekarzy w sprawie szczepień na koronawirusa SARS-CoV-2 i powrotu do normalności. Tak, proszę Państwa. Jedna z tych spraw, które przez lata przedstawiano jako dowód mojej rzekomej winy, zakończyła się umorzeniem. Naczelny Sąd Lekarski uchylił orzeczenie Sądu I instancji i umorzył postępowanie z powodu ustania karalności przewinienia zawodowego. Innymi słowy - przez ustawowo przewidziany czas organy odpowiedzialności zawodowej lekarzy nie były w stanie doprowadzić tej sprawy do prawomocnego zakończenia. Przyjmuję to rozstrzygnięcie z oczywistą satysfakcją. Nie dlatego, że cieszę się z samego upływu czasu. Cieszę się dlatego, że przez kolejne lata próbowano przedstawiać mnie opinii publicznej jako lekarza, który miał działać na szkodę pacjentów i społeczeństwa, a ostatecznie sprawa nie zakończyła się prawomocnym ukaraniem. Nie wykazano w ustawowym terminie, że zasadne było ukaranie mnie za podpisanie dokumentów, w których lekarze i naukowcy domagali się debaty, normalności i uczciwego podejścia do danych naukowych. Proszę zwrócić uwagę na jedną rzecz. Wyrok Sądu I instancji został przeze mnie zaskarżony. W apelacji wskazałem nie tylko na błędną ocenę moich wypowiedzi, ale również na bardzo poważne uchybienia proceduralne. Jednym z kluczowych problemów była opinia biegłej prof. Iwony Paradowskiej-Stankiewicz, na której Sąd I instancji oparł swoje rozstrzygnięcie. W apelacji podniosłem, że opinia ta budzi poważne wątpliwości co do rzetelności, ponieważ - według przeprowadzonej analizy - około 90% jej treści miało zostać sporządzone przy użyciu sztucznej inteligencji, bez ujawnienia tego faktu przed sądem. To nie jest drobiazg techniczny. To jest kwestia fundamentalna. Biegły sądowy nie jest od tego, aby przedstawiać sądowi tekst wygenerowany przez narzędzie informatyczne jako własną, niezależną i fachową opinię. Biegły ma oprzeć się na własnej wiedzy, doświadczeniu i samodzielnej analizie materiału. Co zrobił Sąd I instancji? Oddalił wniosek o przesłuchanie biegłej. A więc w sprawie, w której opinia biegłej była jednym z najważniejszych dowodów, odmówiono mi realnej możliwości zadania pytań osobie, której opinia miała przesądzać o mojej odpowiedzialności zawodowej. Sąd nie chciał wyjaśnić, w jaki sposób opinia została sporządzona, jaki był rzeczywisty udział biegłej, czy użyto sztucznej inteligencji, dlaczego tego nie ujawniono i czy taka opinia w ogóle może stanowić podstawę ukarania lekarza. To jest kuriozalne. Jeszcze bardziej znamienne jest to, że w sprawie tej wskazywałem również na fakt wszczęcia przez Prokuraturę Rejonową w Poznaniu śledztwa dotyczącego podejrzenia sporządzenia fałszywej lub nierzetelnej opinii biegłej. Mimo to postępowanie dyscyplinarne było kontynuowane. Innymi słowy - sąd lekarski oparł się na opinii, której rzetelność była kwestionowana tak poważnie, że sprawą zajęła się prokuratura, a jednocześnie odmówił przesłuchania biegłej i nie poczekał na wyjaśnienie tej kwestii. Czy tak wyglą
Treść została skrócona. Zaloguj się, aby zobaczyć pełną treść.
Komentarze (9)